Ποιες είναι οι προκλήσεις της πατρότητας ενός παιδιού με αναπηρία; Ο Γιάννης Βούρος μοιράζεται την προσωπική του εμπειρία μεγαλώνοντας τον γιο του, Στέφανο Βούρο, ο οποίος γεννήθηκε με μια σπάνια σωματική ιδιαιτερότητα.
Ο Στέφανος δεν έχει δάχτυλα στα άνω και κάτω άκρα, αλλά αυτό δεν τον έχει εμποδίσει να γίνει ένας δάσκαλος με Δ κεφαλαίο. Ο Γιάννης δήλωσε ότι η ευθύνη του γονιού διπλασιάζεται όταν έχει ένα παιδί με διαφορετικότητα. Είναι σαν να οδηγείς σε έναν δρόμο γεμάτο ανηφόρες — οι προκλήσεις είναι πολλές, αλλά η θέληση είναι ακόμα μεγαλύτερη.
Κύριες δηλώσεις:
- «Ο Στέφανος είναι δάσκαλος με Δ κεφαλαίο. Όταν έχει φέρει στον κόσμο ένα παιδί με διαφορετικότητα, η ευθύνη διπλασιάζεται.» — Γιάννης Βούρος
- «Δεν το δεχτήκαμε ποτέ και πολύ καλά κάναμε. Το μεγαλώσαμε λέγοντας του ότι δεν είναι διαφορετικός αλλά ξεχωριστός.» — Γιάννης Βούρος
- «Η αναπηρία μου είναι ένα από τα χαρακτηριστικά μου, δεν είναι αυτό που με χαρακτηρίζει ως άνθρωπο.» — Στέφανος Βούρος
Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Στέφανος εργάζεται ως creative director σε διαφημιστική εταιρεία. Αυτό δείχνει ότι οι άνθρωποι με αναπηρία μπορούν να επιτύχουν σε υψηλές θέσεις, αρκεί να τους δοθεί η ευκαιρία.
Η ιστορία του Γιάννη και του Στέφανου υπογραμμίζει τη σημασία της αποδοχής και της υποστήριξης στην ανατροφή παιδιών με διαφορετικότητα. Δεν είναι απλά μια ιστορία πατρότητας — είναι μια ιστορία δύναμης και ελπίδας.
