..

Η χρονιά που έφυγε , αφήνει μια γλυκόξυνη γεύση, διαμορφώνοντας μια καινούργια, ίσως μεταβατική πραγματικότητα. Κάνοντας έναν απολογισμό, σε παγκόσμιο επίπεδο, το 2017 ήταν μια χρονιά με πολύ πόνο , βία , πενία αλλά και γενναιοψυχία…ένα δύστοκο έτος θα έλεγα.

Μέσα από μια ζοφερή επικαιρότητα  είδαμε  ακραίες πολιτικές θέσεις να εξαπλώνονται απειλητικά. Νιώσαμε τον φόβο και τον πανικό από τα ,ομολογουμένως, πολλά τρομοκρατικά χτυπήματα των γειτονικών χωρών μας. Παρακολουθήσαμε με δάκρυα στα μάτια την οδύσσεια των προσφύγων, οι οποίοι μετατράπηκαν σε μαύρα μπαλάκια στο ευρωπαϊκό τραπέζι του πολιτικού μπιλιάδρου.

Ωστόσο, πέρα από τα μελανά σημεία των καιρών , άνθησε μέσα μας η έννοια του προσφέρω ανιδιοτελώς κατανοώντας  τον προσωπικό πόνο του διπλανού μας.

Αυτό με ενθαρρύνει να πιστέυω ότι ο κόσμος θα  συνεχίσει να περπατά μπροστά σε τούτον τον ‘μοντέρνο’ μεσαίωνα ψάχνοντας την θέση του σ’ένα θολό τοπίο , γεννώντας ιδέες και δρώντας υπεύθυνα. Άλλωστε από την ιστορία έχουμε  διδαχτεί ότι οι μεσαίωνες είναι εξίσου σημαντικοί γιατί ξυπνούν την πεμπτουσία της ελπίδας και ωθούν την πρόοδο για να προετοιμαστεί το έδαφος της Αναγέννησης και αργότερα του Διαφωτισμού.

Είθε λοιπόν  το 2018 ν’ανάψει ο φάρος του καθενός για να υποδεχτεί, να φωτίσει, να αγκαλιάσει τον κάθε θαλασσοδαρμένο. Οποιαδήποτε απόσταση, φυλετική, πολιτική, οικογενειακή… να μηδενιστεί. Οι στόχοι να γίνουν συλλογικοί και οι πράξεις μας συνειδητές.Η ρητορική μας να γίνει πιο ουσιαστική και η παρουσία μας ευγενική. Να εστιάζουμε στην στιγμή και να μην χάνουμε το δάσος …κοιτώντας το δέντρο.

Είθε το 2018 ν’απολαμβάνουμε την λιακάδα , το γέλιο , το τσίπουρο και την παρέα!

Καλή μας Χρονιά!

Comments

comments

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here